آخرین ارسال های تالار گفتمان

هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
مهر
6
1389

تاريخچه فوتبال ايران

 

برسي چگونگي پيدايش فوتبال در ايران

روزگار دور... فوت بال ايران

 

 

انگلیسی ها فوتبال رابه كشور ما آوردند، همانطور كه مدعی صدور این ورزش صنعتی به تمام جهان هستند. این در حالی است كه حوالی سال۵۷۸ میلادی فوتبال از چین به ژاپن رفت و پس از آن ملوانان بریتانیایی سمت تاریخی آن را عوض كردند واینطور وانمود شد كه فوتبال در انگلستان متولد شده است. تنظیم و تدوین قوانین و مقررات نیز توسط آنان صورت گرفت تا جهان در فاصله پنجاه سال نیمه دوم قرن نوزدهم باور كند فوتبال متعلق به انگلیسیها است.
وا‍ژه ی انگلیسیی كه از دو بخش توپ (ball) و پا (foot) تشكیل گردیده برای نخستین بار دانش آموزان و دانشجویانی كه در دوره قاجاریه به منظور ادامه تحصیل به اروپا اعزام شده بودند پس از بازگشت به ایران وارد زبان فارسی كردند. اما پای فوتبال برای اولین بار توسط خود انگلیسی‌ها به ایران باز شد.. به سال 1224 خورشیدیی کارکنان سفارت بریتانیا در طهران و دیگر انگلیسی های ساکن طهران در میدان مشق آن روز (= باغ ملی جایی که امروز بنا های شهربانی ، وزارت امورخارجه ، موزه ایران باستان و . . . قرار دارد) به بازی فوتبال  پردازختند . بدین ترتیب « میدان مشق » را باید اولین زمین فوتبال تاریخمان به شمار آوریم .در طهران، اعضای سفارت انگلیس، بانک شاهی و تلگرافخانه - هندویوروپ - اوقات فراغت خود را با فوتبال می‌گذراندند و وقتی به تدریج بر تعداد اعضاء آنها افروده شد، سه تیم فوتبال مستقل تشکیل دادند و در هر فرصتی که بدست می‌آوردند در زمین‌های گوشه و کنار شهر با هم مسابقه می‌دادند. در سال 1286 شمسی «اسپرینگ رایس» وزیر مختار انگلستان در ایران به منظور ایجاد حس رقابت در بازیکنان و جنبه رسمی دادن به بازیها دو جام (کاپ) یکی برای فوتبال و دیگری برای هاکی تهیه کرد و اولین دوره رسمی مسابقه فوتبال بین سه تیم موسسه‌های یاد شده در همان سال انجام شد. این جام تا مدتها در انجمن ملی تربیت بدنی ایران قرار داشت و رو ی آن این جمله نوشته شده بود: «طهران - فوتبال آسوسیاشن کلاب (کلوب اجتماعیون فوتبال) 1901» .

 

 

بازیهایی تیم‌های انگلیسی بیشتر در میدان مشق انجام می‌شد و تا ده ها سال هیچ ایرانی در این بازیها شرکت نداشت.علت این امر نیز كسرشأن انگلیسی ها به جهت قرار گرفتن مقابل رقیب های ایرانی بود. اما این تیم‌ها گاهی اوقات که بازیکن کم داشتند،‌از بین ایرانیانی که در کنار زمین تماشاچی بازی آنها بودند، برای تکمیل شدن تعداد بازیکنان تیم خود استفاده می‌کردند.البته این دلیل نمیشد كه رعیت پا به توپ نشوند.طبق اسناد موجود در كتب تاریخی بچه های طهرانی حوالی سالهای 1300 - 1280 بازی خاصی را دنبال می گردند كه چلتوپ نام داشت .آنها قطعه های لاستیكی را معروف به «قنبل لاستیك » تهیه می كردند و با پیچیدن پارچه دور آن شكل و كیفیت توپ را به آن می بخشیدند و سپس با چوب به آن ضربه می زدند.یخچالهای اطراف خندقهای پیرامون طهران محل مناسبی برای بازی چلتوپ بود.پیش از اینها مردم با نگاه حاكی از پرسش به بازی مخصوص انگلیسیها در دروازه دولت نگاه می كردند.آنها با پا به توپ ضربه می زدند و دنبال آن می دویدند و گاهی از سر شادی به هوا می پریدند.تدریجا عده ای از جوانانی كه پشت دروازه های زمین انگلیسیها می ایستادند و توپهای به خارج رفته را جمع می كردند ،مشتاق بازی با انگلیسیها شدند.این انگلیسیها عمدتا به سفارت دولت فخیمه تعلق داشتند و هوارد كنسول انگلیس آنها را رهبری می كرد.آنها سالیانه چند توپ به ایران می آوردند و دروازه های متحركی داشتند از آنجا كه تعداد انگلیسها همیشه برای تشكیل دو تیم كافی نبود هوارد از حاضرین هم برای تكمیل دو تیم سود می برد.
اولین ایرانی که به تیم های انگلیسی پیوست، کریم زندی بود که در سالهای 1287 تا 1295 در آن تیم‌ها بازی کرد. هیاهوی بازیکنان انگلیسی در زمین فوتبال به تدویج تعداد بیشتری از جوانان و نوجوانان ایرانی بویژه طهرانی‌ها را به کنار زمینهای فوتبال کشاند. به هر حال نوجوانان و جوانان ایرانی در شهرهایی که انگلیسی‌ها حضور داشتند آنقدر در حاشیه زمینهای فوتبال، بازیهای انگلیسی‌ها را تماشا کردند تا به فوت و فن این بازی آشنا شدند.دیدارهای اولیه فوتبال در طهران برای مدت شش سالی در میدان مشق جریان داشت ودر سال های بعد یعنی پس از مرگ مظفرالدین شاه ، انگلیسی ها محل بازی خود را تغییر دادند، و آن را به مجاورت حصار ناصری در شمال ضلع سفارت انگلیس در خیابان فردوس انتقال دادند، اما هنوز این بازی ها و آن زمین ها برای  مردم طهران رسمیت نداشت، تا اینکه سرانجام در واپسین سال های قرن سیزدهم خورشیدی ، وقتی که احمد شاه داشت، آخرین سال های سلطنت خود و سلسله قاجاریه را سپری می کرد، و سردار سپه پایه های حکومت پهلوی را استوار می ساخت ، در جنوب اراضی بهجت آباد و خارج از حصار ناصری ( ضلع شمالی حصار ناصری ، خیابان شاه رضا = انقلاب ) حوالی دبیرستان البرز( دانشگاه امیرکبیر ) به وسیله کمپانی «لنج» lenge اولین زمین فوتبال شهر طهران ساخته شد. این زمین با دروازه های قانونی اش ،کاملا ً با زمین امروزی فوتبال مطابقت داشت. اما این پایان كار نبود.فوتبال در ایران هواخواهان زیادی داشت و مردم از تماشای فوتبال انگلیسی ها خسته شده بودند. پس صدد برآمدند به تقلید از آنها تیم فوتبال تشکیل دهند و به بازی بپردازند. اما بر سر راه عملی کردن این خواست یک مشکل بزرگ وجود داشت و آن هم نداشتن توپ بود. به دست آوردن یک توپ فوتبال بزرگترین آرزوی جوانان و نوجوانان علاقمند به فوتبال در آن زمان بود، لیکن هر چند توپ واقعی در دست نبود ولی شوق فوتبال سبب شد تا بچه‌ها ی هر کوی و برزن به ابتکار خود با وسایل موجود توپی ساخته و در زمینهای بایر که در گوشه و کنار شهر به فراوانی یافت می‌شد، بازی کنند، یکی از ابتکارها در ساختن توپ فوتبال استفاده از مثانه گاو بود. آنها مثانه گاو را باد کرده و با پارچه روپوشی برای آن می‌دوختند و با آن بازی می‌کردند. البته یکی دیگر از راههای دستیابی به توپ «کش رفتن» توپ فوتبال انگلیسی‌ها بود. برای رسیدن به این مقصود بچه‌های عاشق به فوتبال در کنار زمینهای فوتبال انگلیسی‌ها به کمین می‌نشستند و به محض اینکه توپ از زمین بازی دور می‌شد در یک چشم بر هم زدن دست به دست می‌گشت و در کوچه پس کوچه‌ها ناپدید می‌شد.
هم زمان با حرکت خودجوش جوانان محلات در رواج فوتبال در طهران و ایران در حدود سالهای 1288 و 1289  مدرسه آمریکایی‌ها (البرز فعلی) واقع در چهار راه کالج آموزش فوتبال به دانش‌آموزان ایرانی را برای اولین بار آغاز کرد. در این مدرسه، دانش‌آموزان با توپ تنیس یا توپ‌های دست‌ساز بازی می‌کردند.

 

 

مرحوم جعفر شهری،در سخن از فوتبال، از اولین توپ های این ورزش ، چنین یاد می کند :
«... که بچه ها آن را از مثانه گاو و حتی پارچه ( رشته های پارچه های کهنه را فشرده درهم می پیچیدند ) درست می کردند، و به بازی می پرداختند . البته تصور آن توپ ها در آن زمین های ناصاف خاکی در مقایسه با فوتبال امروز که عالی ترین امکانات و مبالغ هنگفت و شهرت های افسانه ای را در اختیار دارد ، بسیار سخت می نماید.»
در مورد تشکیل نخستین تیم فوتبال در طهران ، باید اظهار داشت ، که طهرانیان دفعتاً با فوتبال آشنا نشدند ، بلکه از سال ها پیش به پا به پای بازی انگلیسی ها ، آنان نیز این ورزش را مشاهده می کردند، و به بازی می پرداختند . نمی توان دقیقاً به تاریخ خاصی اشاره کرد ، اما سال کودتای سید ضیاء و سردار سپه یعنی 1299 خورشیدی ، را کم و بیش باید سال تشکیل اولین تیم فوتبال در تاریخ طهران ثبت کرد.
چیزی بعد دکتر جردن رئیس مدرسه توپی را از انگلیسی‌های مقیم طهران گرفت و به برنامه‌ریزی، آموزش و تمرین فوتبال در مدرسه پرداخت و مسابقه‌هایی را بین محصلین ترتیب داد. این بازیها در کنار مسابقه های فصلی تیم های شرکت های انگلیسی به طور مرتب تا سال 1293 شمسی ادامه داشت و با آغاز جنگ جهانی اول به طور کامل قطع شد. پس از جنگ بار دیگر فوتبال در طهران و برخی شهرهای ایران جان دوباره گرفت و حضور سربازان انگلیسی باقی مانده از جنگ مزید علت گردید و جهشی قابل توجه در کیفیت و کمیت فوتبال ایران پدید آمد. مؤسسات انگلیسی همچون سالهای گذاشته تیمهایی تشکیل دادند و زیر نظر شخصی به نام هوارد که در کنسولگری انگلیس در طهران مشغول به کار بود،‌به فعالیت پرداختند و چون تعداد انگلیسی‌های مقیم طهران برای تشکیل یک تیم کامل برای هر موسسه - تلگرافخانه، کنسولگری و بانک شاهی - کافی نبود بار دیگر از بازیکنان ایرانی در تیم‌های خود استفاده کردند. با افزایش تعداد بازیکنان ایرانی در این موسسه‌ها، عده‌ای از این بازیکنان به فکر ایجاد تیمی متشکل از بازیکنان ایرانی افتادند. این وضع ادامه یافت، تا اینکه سرانجام در سال 1302 خورشیدی ، زمانی که هنوز احمد شاه قاجار بر تخت سلطنت تکیه داشت، نخستین تشکیلات فوتبال طهران با نام « کلوپ ایران » پدید آمد. از بازیکنان فوتبال آن روز طهران می توان اسامی پایین را بر شمرد،که پایه گذاران اصلی کلوب ایران بشمار می روند:
 برادران خان سردار، برادران امیر اصلانی، کریم زندی، محمدعلی شکوه، عزیزالله افخمی، رضا کلانتر،میرزا علی خان معتمدی كه بعدها سفیر كبیر شد، مصطفی معتمدی، شیبانی، حسن مفتاح، هراند، گالوستیان، عبدالعلی خواجه نوری، مهنا، علوی مقدم، ناصر انشاء رضا ربیع‌زاده، عبدالله خلعتبری ،احمد علی سر دار هامبارسون، اشرفی و... .

 

 

کلوپ ایران در مسابقاتی تحت عنوان « هفت لشکر » كه سال 1299 در میدان مشق برگزار می گردید و انگلیسی‌های مقیم طهران در آن شرکت داشتند، حضور یافت.در این دوران زمین میدان مشق را نیز با نصب دروازه، سر و سامان بخشیدند. انگلیسی های مقیم طهران که خود ، در واقع الگو و مشوق فوتبال در این شهر بودند ، اینک در بوته آزمایش قرار گرفتند،و به سنجش میزان مهارت و تجربه خود پرداختند .در این مسابقات تیم کلوب طهران ، متشکل از بازی کنان یاد شده،  بر تیم های دیگر فایق آمد و به فینال رسیدند. هر چند که تیم انگلستان با پشتوانه چندین ساله پیروز از میدان به در آمد، ولی این بازی در تسریع و رواج فوتبال طهرانی ها بسیار مؤثر واقع شد.در سال 1299 اولین مجمع فوتبال را پی ریزی شد. هر چند در اولین مجمع ماكمری، رئیس بانك شاهنشاهی سابق سمت ریاست مجمع را به خود اختصاص داد و دكتر نلیكان نیز از اعضای تراز اول آن بود، اما با گذشت یك سال این انجمن به دست ایرانی ها افتاد و آنها بودند كه توانستند اولین انجمن برای پیشرفت فوتبال را در سال 1300 هجری شمسی پی ریزی كنند.اولین سازمان و تشکیلات فوتبال در ایران، «انجمن ترقی و ترویج فوتبال» بود که توسط افرادی چون ابوالفضل صدری، میرباقر عظیمی و سیدمحمد تدین که از نخستین معلمین ورزش کشور محسوب می شدند در سال 1300 شمسی تشکیل شد. از این سال به بعد انجمن هر ساله در کنار ثبت نام باشگاهها و تیم‌های جدید، برگزاری مسابقه‌های فوتبال را برعهده گرفت و با تدوین و ترجمه «قوانین  فوتبال» در جهت ایجاد نظم و قانونمند کردن فوتبال در ایران گام برداشت. رویای شكست دادن تیمهای انگلیسی كه متشكل از ملوانان و كاركنان مؤسسات بریتانیایی مقیم طهران بود چند سال بعد، یعنی سال۱۳۰2 شمسی برآورده شد.«انجمن ترقی و ترویج فوتبال» اولین دوره‌ مسابقه‌های فوتبال پایتخت را بین تیم های حاضر در طهران در سال 1302 برگزار کرد و در این بازی ها بود كه تیم كلوپ ایران بر تیمهای انگلیسی غلبه كرد. این پیروزیها در واقع نخستین درس به فوتبال سرزمین پهناور پارس بود. آنها فهمیدند لازم نیست باور كنند همیشه باید زیر پرچم بریتانیا بود. آنان در واقع نخستین مربیان خارجی فوتبال ایران را كه همان ملوانان بودند شكست دادند. هیچكس دقیقاً نمی داند نخستین دریانورد انگلیسی كه به ایرانیها فوتبال آموخت چه كسی بوده است. البته منكر این هم نمی توان شد كه جوانان ایران خود نیز برای یادگیری مشتاق بودند.
از آن پس تیم های متعددی در پایتخت پا گرفت ،که تیم « اسپرت ارامنه »از آن میان،  بعد از تیم کلوب ایران ، زبان زد شد.  بازی کنان معروف ارامنه ژرژ و آرشاک از جمله ستارگان فوتبال محسوب می شدند . تیم دیگری که بدان روزگار شهرت یافت ، « توفان » نام داشت ، نام چند نفر ازاعضای این تیم عبارت بود از :
-    سیف الله آهنی
-    رضا قلی کلانتر
-    علی کنی
-    حسن کریمی
-    حسن ماسیست
رفته رفته بر تعداد تیم ها افزوده شد، و دو باشگاه ورزشی به نام های ؛ باشگاه اجتماعیون و باشگاه شعاع هم بر این شمار، اضافه گردید .هرچند کلوب های کوچکی هم شروع به کار کردند،  ولی شاخص نبودند.
در آن زمان سه تیم سرشناس در طهران با هم رقابت می کردند ؛ تیم کلوب طهران ( باشگاه ایران ) ، تیم توفان و تیم اسپرت ارامنه .
تیم طهران قهرمان
بچه‌های کلوپ ایران پس از اینكه در سال 1302 موفق به کسب مقام قهرمانی شدند و پس از آن دسته جمعی به تیم تازه تأسیس کلوپ طهران رفتند.در سال 1303 تیم « کلوب طهران » با تیم های موجود به رقابت پرداخت، و مسابقه ای بین اسپرت ارامنه ، توفان و تیم مذکور برگزار شد .رقابت‌های این سه تیم فوق‌العاده دیدنی بود. افراد كلوب طهران عبارت بودند از :
-    عزیز الله افخمی          - کریم زندی
-    ناصر انشاء               - حسین علی خان سردار
-    احمد علی خان سردار    - ارسلان خلعت بری
-    خواجه نوری              - محمد علی شکوه  
-    عبد الله خلعت بری        - مصطفی معتمدی     
-    علوی مقدم                - امیر اصلانی
   -   مهنا
در اواخر سال 1304 در مسابقات سالانه که توسط مؤسسات انگلیسی برگزارمی شد، تیم کلوپ طهران در برابر تیم انگلیسی‌های مقیم مرکز قرار گرفت و بر آرزویی دیرینه جامه عمل پوشاند.این دیدار كه در حضور رضا شاه برگزار می شد در حالی كه با یك گل به نفع انگلیسیها بود با دو گل به نفع ایران تمام شد.این شکست موجب شعف طهرانی ها و شگفتی انگلیسی ها بود، شگفت آنکه کسانی که فوتبال را به ایران آورده بودند ، از شاگردان خود شکست خوردندنفرات برگزیده تیم طهران را برادران دوقلوی سردار به نامهای حسین علی و محمدعلی ، رضا كلانتر ، شیبانی ، خواجه نوری ، افخمی ، پل و هراند گالوستیان تشكیل می دادند . در میان این افراد محمد علی خان سردار به عنوان دروازه بان پیشترها در سوئیس پیراهن باشگاه سروت ژنو را به تن كرد و در جریان دیدار تیمهای سوئیس و فرانسه پس از صدمه دیدگی دروازه بان سوئیس جای او را گرفته بود.
پس از این موفقیت سفیر ورزشی شهر بادکوبه شوروی در سال 1304 یک تیم را از ایران به این شهر دعوت کرد و بازیکنان گلچین شده از 3 باشگاه کلوب طهران، ارامنه و طوفان به عنوان منتخب طهران به سوی بادکوبه روانه شدند. اینها اولین سفیران فوتبال ایران در خارج از کشور بودند، به همین دلیل وقتی وارد بادکوبه شدند، چند هزار نفر به استقبال آنها آمدند. در اولین مسابقه تیم ایران در برابر منتخب بادکوبه (2-0) شکست خورد. دومین حریف، تیم دانشکده نفت بادکوبه بود که آن بازی با تساوی بدون گل خاتمه یافت. در آخرین بازی هم تیم منتخب طهران با نتیجه 4-1 در برابر کلنی بادکوبه شکست را پذیرا شد.پس ايز آن در سال 1307 نيز تيم بادكوبه به ايران سفر كرد و مسابقه اي دوستانه بين دو تيم  برگزار شد تصوير آن را مشاهده ميكنيد:

 

 

در آن سال ها در طهران چند باشگاه با تیم های فوتبال تشکیل گردید، و در سال 1307 خورشیدی ، تیمی متشکل از بازیکنان چون ؛ حسن فتاح ، ابراهیم میرزا معزی ، عزیز سرتیپ و شیروانی  طی مسابقاتی بر تمام تیم های فوتبال طهران برتری یافت ، ولی این تیم قهرمان دوامی نیافت، و بزودی منحل شد، و باریکنانش جذب دیگر تیم های طهران شدند.در سال 1308 خورشیدی ، زمینی توسط دولت خریداری و چمن گردید، و به فوتبال اختصاص یافت . در این سال هم دو مسابقه بین شوروی و ایران انجام  شد ، که در هر دو مسابقه ایران شکست خورد، و به روحیه مردم لطمه روحی وارد کرد.  در سال های میانی سلطنت رضا شاه تیم های شعاع ، ایران ، رویین تن ، توفان ، کوهستان و . . . در طهران تشکیل شد .
با توسعه فوتبال در سراسر کشور و ظهور تیم‌های قدرتمند در شهرستانها بازی های تیمی به مسابقه‌های سراسری (لیگ) تبدیل گردید. «انجمن ترقی و ترویج فوتبال» تا ۲۷ فروردین سال  که با تشکیل «انجمن تربیت بدنی و پیشاهنگی»زیرنظر وزارت معارف (فرهنگ) دولت وقت، جای خود را به آن داد، اعزام اولین تیم منتخب ایران به بادکوبه شوروی، برگزاری دوازده دوره مسابقات فوتبال باشگاههای طهران، انتشار اولین رسالة قوانین فوتبال در ایران و ثبت نزدیک به 50 باشگاه فوتبال در سراسر کشور را در کارنامه خود داشت و از این تاریخ تمامی برنامه‌ها و مسابقه‌های ورزشی مدارس و آموزشگاهها را زیر نظر گرفت.
در سال 1316 خورشیدی ، میان باشگاه های طهران مسابقاتی انجام پذیرفت، و تیم کوهستان ، به سرپرستی حسین صدقیان قهرمان گردید.او هم سوغات فرنگ به همراه داشت . صدقیانی درزمان مشروطیت به استانبول رفته و در تیم خردسالان فنرباغچه بازی كرده بود . صدقیانی به وین رفت و در تیم دوم راپیدوین بازی كرد.او پیراهن باشگاه بلژیكی شارلروا را هم به تن كرده بود . صدقیانی با آمدن به طهران یكی از مردان كلیدی نسل اول فوتبال ایران شد و در كسوت بازیكن ، مربی و برنامه ریز تا دهه پنجاه با این فوتبال جلو رفت.

 

 

دکتر عباس اکرامی پایه گذار فوتبال کلاسیک ایران، تیم شاهین را پدید آورد . که بعد ها چندین دهه بر فراز فوتبال ایران هنر نمایی کرد، و بهترین بازیکنانی را که دیروز و امروز در جامعه مربیگری به کشور خدمت کرده اند ، پرورش داد .
البته ناگفته نماند كه در سال 1313 خورشیدی ، بزرگترین ورزشگاه طهران و ایران  در اراضی باغی در شمال دروازه دولت و شمال آن روز طهران احداث گردید . نام آنرا « امجدیه » نهادند. در سال 1317 خورشیدی ، این ورزشگاه کامل شد، و در سال 1318 خورشیدی ، مسابقات قهرمانی کشور را برای نخستین بار در چند رشته در امجدیه انجام دادند.
زمین های دیگری كه که در اوایل رواج فوتبال در طهران به این ورزش اختصاص داشت و امروزه فقط نامی از آن ها باقی مانده، عبارت بودند از :
زمین خیام حوالی چهار راه  آب سردار ، زمین دولت  بالاتر از دروازه دولت ، زمین سلطانی حوالی منیریه ، زمین لنج حوالی دبیرستان البرز در چهار راه کالج ( لنج یک شرکت خارجی بود.) و. . .

 

 

«انجمن ترقی و ترویج فوتبال» نیز کم‌کم در انجمن تربیت بدنی ادغام شد و فعالیت‌های آن به مدارس محدود گردید. سازمان یافتن ورزش ایران به رشد آن در کشور کمک شایانی نمود. در سال 1319 به منظور شرکت ورزشکاران ایرانی در بازیهای المپیک، نخستین گامها برای تشکیل فدراسیونهای ورزشی از جمله فدراسیون فوتبال برداشته شد و از این سال فوتبال کشور عملاً زیر نظر این فدراسیون که مجمع  فوتبال خوانده می‌شد، قرار گرفت. این مجمع در سالهای اشغال ایران، اداره فوتبال را در سخت‌ترین شرایط به عهده داشت و توانست از حضور ارتش متفقین در ایران بهره گرفته و با برگزاری یک سری مسابقه‌های فوتبال بین تیم‌های این ارتش و تیم‌های داخلی تنور فوتبال ایران را همچنان داغ نگه دارد. همچنین مجمع فوتبال موفق شد در سال 1320 امکان اولین سفر رسمی تیم ملی ایران را به خارج از کشور فراهم آورد و این تیم را به افغانستان گسیل دارد.
پس از رضا شاه و در آغاز سلطنت محمد رضا  پهلوی که مصادف شد ، با سال های جنگ جهانی دوم ، همه چیز تحت شعاع جنگ قرار گرفت. فوتبال هم چون دیگر جنبه های اقتصادی و اجتماعی در این سال ها رشدی نکرد . پس از پایان جنگ جهانی دوم، انجمن ترقی و ترویج فوتبال در سال 1325 به ((فدراسیون فوتبال ایران)) تغییر نام داد و در اوایل سال 1326 تقاضای خود را جهت عضویت به فیفا ارائه داد و فوتبال ایران روز سی ام دی ماه سال 1326 خورشیدی ، مطابق با بیستم ژانویه 1948 میلادی ،  با ثبت نام خود در فیفا (FIFA) فعالیت رسمی خود را آغاز کرد .

 

 

این در واقع سرآغازی بود بر خودكفایی ورزش در ایران.سال،۱۳۲۵ علاوه بر فوتبال فدراسیونهای ورزشی برای رشته های مختلف دیگر نیز تأسیس گردید و كار اداره امور ورزشها كه تا آن زمان بطور یكجا در اختیار انجمن ملی تربیت بدنی و پیشاهنگی بود به فدراسیونها محول شد و از آن سال تشكیلات ورزش منجمله فوتبال در ایران به صورت فعلی درآمد. فوتبال به میان مردم پا گذاشت و دیگر یك ورزش انحصاری غربی ها نبود. ایرانیها سعی كردند روی پای خود بایستند و حتی كار تا جایی پیش رفت كه به جای فراگیری از مربیان انگلیسی «در واقع همان ملوانان» خود به تربیت بازیكنان پرداختند.
از سال۱۳۲۰ تا ۱۳۴۲ در پیكارهای منطقه یی و رقابتهای بین المللی تنها به كسب عنوان نایب قهرمانی نخستین دوره قهرمانی بازیهای آسیایی سال۱۹۵۱ دهلی دست یافتیم. فوتبال ایران طی این دو دهه به شیوه سنتی و كلاسیك اداره و رهبری می شد و چهارچوب مشخص برای انتخاب تیم ملی، برگزاری مسابقه های سالیانه تحت عنوان فوتبال كلنی یا منتخب استانها بود. در پایان هر سال یكی از مراكز استانها این مسابقه ها را برگزار و از بین بازیكنان شركت كننده، تعدادی را برای تمرینات تیم ملی انتخاب و به پایتخت فرامی خواندند.

 

 

از سال۱۳۳۷ به بعد، فوتبال ایران اندك اندك صاحب چهره های مستعد و درخشانی شد. اما این كافی نبود. چرا كه دنیا به شكل نوینی از فوتبال دست یافت. برای رقابت و پیكار با حریفان خارجی، حفظ و نگهداری بافت كلاسیك و ساختار قدیمی فوتبال ایران غیرممكن به نظر می رسید. به مكانیسم جدیدی برای تحول نیازمند بود. این مكانیسم در سال۱۳۳۹ با انجام مسابقه های فوتبال سراسری باشگاههای ایران وارد عمل شد. در این سال تیمسار مكری ریاست فدراسیون فوتبال ایران را بر عهده داشت..
در سال 1330 خورشیدی ، برابر 1951 میلادی ، فدراسیون بازی های آسیایی که ایران هم در آن عضویت داشت، تشکیل شد .  ایران از 1964 میلادی ، تا پیروزی انقلاب اسلامی سه دوره قهرمان آسیا شده است . . .

 

 

و حالا اولین ها در فوتبال ایران:
اولین تیم فوتبال
در پایان دوره قاجاریه(1289) برای قدردانی از کوشش های برادران سردارخان که تحصیل کرده بلژیک بودند و درامر بسط و گسترش فوتبال نقش داشتند، یک تیم تشکیل شد. بازیکنان معروف آن تیم" برادران مفتاح"،" اکبر توفان"،" پان اسدالله"، "رضا والی کلانتری"، "هراند گالوستیان" و" گالیک هاراتونیان" بودند.

 

 

 

اولین رقابت های داخلی
"ابوالفضل صدری" رئیس سازمان وقت ورزش، تشکیل تیم های آزاد در تهران را تشویق و ترغیب کرد و حتی برای برندگان رقابت های داخلی جوایزی تعیین نمود. تیمی به نام تهران که اعضای آن از بازیکنان رشته های ورزشی مختلف جمع آوری شده بودند، موفق به فتح نخستین دوره رقابت های داخلی فوتبال شد، با بازیکنانی چون" برادران سردارخان"، "اکبر توفان "، "حیدری"،"  کریم زند" و" مفتاح".
چندی بعد" حسین صدیقانی" که برای ادامه تحصیلات عالیه به ترکیه رفته بود، به تیم فنر باغچه این کشور وسپس" راپیدوین اتریش" ملحق شد. او پس از بازگشت به ایران، موسس یک تیم در شهر مقدس مشهد شد . صدیقانی از جمله اولین کسانی بود که دراروپا با فوتبال مدرن و نوین آشنا شده بود. حضور او در فوتبال ایران مصادف شد با انتقال تجربه و دانش روز فوتبال جهان به جوانان علاقمندی که تشنه یادگیری صحیح این رشته ورزشی بودند.

 

 

نخستین تیم ملی و اولین دیدار برون مرزی
در سال 1307 تیم منتخب اتحادیه کارگران تحت عنوان تیم تهران اولین سفر برون مرزی که جنبه غیر رسمی داشت را به" بادکوبه" انجام داد. البته حاصل 3 بازی فوتبالیست های آن موقع کشورمان، 3 شکست پیاپی با نتایج 4 بر یک ، 3 بر صفرو 2 بر صفر بود.
البته اساس تشکیل نخستین تیم ملی رسمی کشورمان به سال 1319 باز می گردد.در4شهریور 1320، تیم ملی فوتبال ایران اولین بازی رسمی خود را در برابر افغانستان و در کابل برگزار کرد، مسابقه ای که به تساوی بدون گل انجامید.بین سالهای تشکیل نخستین تیم ملی رسمی کشورمان به سال 1941و 1963 ، ملی پوشان کشورمان فقط در سال 1330( بازی های آسیایی دهلی نو) به مرحله فینال دور نخست رقابت ها راه یافتند و این تنها موفقیت تیم ملی در طول این سالها محسوب می شد.

 

 

نخستین رقابت های باشگاهی
ازسال 1339 اولین دوره مسابقات باشگاهی ایران شکل گرفت و در طی سالهای 1341 تا 1349، تدریجاً فوتبال ایران قوی تر شد و در صحنه های بین المللی چهره موفق تری از خود نشان داد.تا دهه 50 خورشیدی تحولات زیادی در فوتبال ایران رخ داد. در این دهه نخستین جام باشگاه‌های ایـــران با نــام جام تخت جمشید برگزار شد .در آغاز این جام این دوره مسابقات لیگ سراسری کشورمان (كه جنبه ی رسمی تری داشت) در سال 1346 شروع و 11 سال ادامه داشت( تا سال 1375) و با وقوع انقلاب اسلامی لیگ فوتبال در ایران وقفه ای ای 11 ساله را تجربه كرد كه برسی دقیق اوضاع فوتبال ایران در این سال ها در این مجال نمیگنجد... (به قسمت تاریخچه لیگ ایران مراجعه شود)
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال 1358 و تغییراتی که در ساختار اجرایی و اموراداری فدراسیون فوتبال رخ داد، برای مدتی رقابت های باشگاهی سراسری به تعویق افتاد. این امر تا شروع لیگ قدس که در آن تیم های منتخب استان های کشور حضور داشتند، ادامه یافت. از سال 1989 دوباره بازی های باشگاهی و این بار تحت عنوان لیگ آزادگان راه اندازی شد و این برای کشوری که هشت سال (1359 تا 1367) درگیر جنگ تحمیلی و نابرابر با ر‍ژیم بعثی عراق بود یک افتخار بزرگ به حساب می آید.

 

 

نخستین حضور در جام جهانی
تیم ملی ایران برای نخستین بار در سال 1978 به جــام جهانی راه یافت و در همان سال‌ها در اوج فوتبال آسیا قرار گرفت.حضور در مرحله یک چهارم نهایی المپیک توکیو(1964)، قهرمانی در بازی های آسیایی( 1968) فتح جام باشگاه های آسیا توسط استقلال تهران(1970) از جمله مواردی بود که رشد توانایی های فوتبال ایرانی را تایید می کرد.پس از پیروزی انقلاب اسلامی فوتبال ایران با پایان جنگ تحمیلی سیر صعودی خود را آغاز كرد و توانست در جام‌جهانی 1998 فرانسه شایسته‌ترین نماینده قاره آسیا باشد. یگانه پیروزی ایران در رقابتهای جام جهانی به جام جهانی1998 فرانسه باز می‌گردد که توانست با نتیجه 2 بر یک تیم آمریکا را شکست دهد. تیم ملی ایران در جام جهانی 2006 آلمان نیز حضور داشت اما با بدشانسی از مكزیك و پرتغال شكست خورد و با توقف برابر آنگولا به عنوان تیم چهارم گروه از دور رقابت ها كنار رفت. تیم ملی همچنین چهار بار مقام قهرمانی بازی‌های آسیایی را طی سال‌های 1974، 1990، 1998 و 2002 به دست آورده است.

 

 

حق پخش و نشر مقاله و تمامی تصاویر در انحصار سایت پروساكر است و به منظور حمایت از قانون كپی رایت بر روی تمامی تصاویر از لوگوی ProSoccer استفاده گردیده است.بدیهی است هرگونه برداشت از مقاله و یا استفاده از تصاویر بدون لوگوی پروساكر و یا حذف و مخدوش كردن لوگو برای كلیه اشخاص حقیقی و حقوقی ممنوع میباشد.لطفا به منظور حمايت از گردآوردنده اصلی مقاله و ارائه بيشتر و بهتر مقالات در آينده جهت ارتقای سطح آگاهي شما عزيزان لطفا از هرگونه كپی برداری از مقاله حتی با ذكر منبع خودداری كنيد)

 

تاريخچه فوتبال ايران ، تاريخچه كامل فوتبال ايران ، تاريخ كامل فوتبال ايران

 

 

مسجدسليمان مهد فوتبال ايران 1
مسجدسليمان مهد فوتبال ايران 2

0 دیدگاه + فرستادن دیدگاه

    هیچ نظری برای این مطلب ارسال نشده است ! اولین نفر باشید ...

فرستادن دیدگاه


برای افزایش امنیت لطفا کدی را که در تصویر زیر می بینید در کادر وارد کنید :
CAPTCHA Image   Reload Image
Enter Code*:

پیوند ها

منوی کاربر

نام کاربری :

کلمه عبور :



عضویت در سایتفراموشی رمز عبور

مدیران سایت